‘Zo, jij durft! Je begeven in de slangenkuil van de politiek in Noordwijk! Wat beweegt je?’ Deze opmerkingen krijg ik regelmatig te horen.

Het is geen kwestie van moed, maar van nieuwsgierigheid en verontwaardiging. Ik was oprecht verontwaardigd en ook onthutst door de geluiden en woorden die ik hoorde van mede-Noordwijkers rondom de raadsvergadering die in de Oude Jeroenskerk plaatsvond met het onderwerp ‘opvang van vluchtelingen’.

Een week later werd de discussie gesmoord door een motie ‘Geen AZC in Noordwijk’ die met een kleine meerderheid werd aangenomen. Als je er niet samen over praat en naar elkaar luistert, dan hoeven we er niets mee. Ook niet als het een landelijke wet is en wij onze eed om ons te houden aan de wet in het gemeentehuis hebben afgelegd.

Nieuwsgierigheid drijft mij ook: hoe werkt het in het gemeentehuis? Waarom worden inwoners jarenlang aan een lijntje gehouden over 11 vierkante meter snippergroen, fixi meldingen, tiny houses, wandelpaadjes, leegstand? Waarom is er in Noordwijk de afgelopen 25 jaar zo weinig betaalbaar gebouwd? Waarom mag je alleen aan de college-onderhandelingen meedoen als je belooft dat je tegen een AZC gaat strijden?

De komende vier jaar is het tijd voor een warmer geluid én een luisterend oor. Hoe verschillend je soms over lokale zaken denkt, samen tot een visie komen en dit daadwerkelijk uitvoeren, is de kracht van de gemeenteraad, het college, ambtenaren en álle inwoners van Noordwijk.

Op dinsdagmorgen 10.00 uur zit ik, of één van mijn fractiegenoten van PRO, aan de stamtafel van Boekhandel van der Meer met koffie om met je van gedachten te wisselen over Noordwijk en politiek. Een moment om vragen te stellen, zorgen te delen of gewoon even te praten over wat er speelt in Noordwijk. Iedereen is welkom.

Noordwijk is een prachtig dorp om in op te groeien, te wonen en te werken. Een dorp waar je welkom bent en waar je je welkom voelt. Daar ga ik voor!